Nieuwsbrief December 2011

Nog enkele weken en dan loopt 2011 alweer ten einde. Zaten we vorig jaar in december al diep in de winter, dit jaar komt de winter langzaam op gang, ondanks alle waarschuwingen en voorspellingen voor een zeer strenge winter. Wij, op Vollenhoven zijn daar niet rouwig om. Wat is er mooier dan een echte winter met veel ijs en een beetje sneeuw, maar dit jaar laten we dat graag aan ons voorbij gaan. Het waarom vindt u elders in deze nieuwsbrief. Vollenhoven-technisch is 2011 een bewogen jaar geweest, met veel restauraties, verbouwingen en teleurstellingen maar ook vooruitgang en mooie resultaten. De economische crisis en bezuinigingen met de daarmee samenhangende tegenvallende subsidiemogelijkheden, baren ons zorgen. Het vergaren van fondsen voor de restauratie van de koude bakken in de moestuin heeft ook nog een extra impuls nodig. Het potje loopt maar langzaam vol. De natuur op Vollenhoven trekt zich van dit alles niets aan en glijdt zonder zichtbare zorgen van de herfst de winter in. Jaap Mulder van Bureau Mulder-Natuurlijk  geeft uitleg over de boommarterbrug over de Utrechtseweg tussen Vollenhoven en Beerschoten. De Amersfoortseweg die haaks op Vollenhoven staat, volgt een aangepast traject. Om duidelijk te maken hoe de oorspronkelijk weg gelopen heeft is er door de provincie een kunst- hekwerk geplaatst langs het bos van Vollenhoven bij het kruispunt met de Panweg. En de trouwe lezer van de Vollenhoven nieuwsbrief, weet dat Lucies column een van de hoogte punten is die u vooral niet mag overslaan. We kunnen bijna een tijdschrift gaan uitgeven, zoveel hebben we U te vertellen.

Verbouwingen
Het grote huis: 
In een eerdere nieuwsbrief schreven we over de tegenvaller bij de renovatie van de waterleiding, riolering en verwarming van het grote huis. Voor de zomer gingen de werkzaamheden van start. Er werd begonnen met het verplaatsen van de verwarmingsketels naar de nieuwe locatie op zolder. Vervolgens zouden de oude leidingen worden weggehaald. In de isolatielaag om de buizen bleek asbest te zijn verwerkt en daarmee begon zich een horror scenario te ontvouwen. Vele onderzoeken, rapporten, vergaderingen en vooral maanden verder hebben we eindelijk alle vergunningen binnen en zijn de werkzaamheden voor het verwijderen van het asbest van start gegaan. Vollenhoven wordt op dit moment bevolkt door maanmannetjes in witte pakken en zuurstofmaskers die in zelfgebouwde, hermetisch afgesloten tenten hun werkzaamheden uitvoeren. Overal staan enorme apparaten te loeien, blazen en zuigen en de gebieden op zolder die al zijn gesaneerd zijn nog nooit zo schoon geweest. Maar ook nog nooit zo koud bij gebrek aan verwarming. Ook is deze week een start gemaakt met het opbouwen van het nieuwe leidingnetwerk. In de komende nieuwsbrieven zullen we u op de hoogte houden van de ontwikkelingen, want er zullen nog enkele maanden overheen gaan voordat alle werkzaamheden zijn afgerond en Vollenhoven geen oorlogsgebied meer is.

De Timmermanswoning:
Het lijkt er op dat na maandenlang plannen, wachten en verbouwen de oude timmermanswoning nu bijna klaar is. De aannemer Jurriens heeft zijn werk met veel toewijding en vakmanschap verricht en het resultaat mag er zijn; de aanbouw is vervangen, net zoals de vloeren op de begane grond en de verdieping. Alle elektra, riolering, waterleidingen en verwarmingen zijn vernieuwd, de goten en het dak zijn daar waar nodig vervangen en de muren geïsoleerd. De buitenkant is opnieuw gesurfacoat en in het voorjaar zal ook het schilderwerk en de tuin worden aangepakt. Op het moment wordt er nog hard gewerkt aan de laatste afwerking binnen. De nieuwe bewoners zijn ontzettend enthousiast en kunnen bijna niet wachten om hun intrek te nemen in dit markante huisje aan de Utrechtseweg. Met deze renovatie is er weer een stukje Vollenhoven in oude glorie hersteld.

De boommarterbrug
Er zijn van die typische situaties waarin goede ideeën opborrelen: onder de douche, in de wachtkamer bij de dokter en vlak voor het in slaap vallen (al halen die laatste de ochtend meestal niet).  Ook een goede plek voor ideeën is de saaie snelweg.  Jaren geleden bedacht een bioloog, dat de verkeersportalen waar hij onderdoor reed, met een kleine aanpassing eigenlijk heel geschikte bruggen konden zijn voor zoogdieren die veel in bomen zitten: eekhoorns en boommarters. Gelukkig worden er tegenwoordig heel veel voorzieningen aangelegd voor dieren om de barrièrewerking  van onze drukke wegen iets te verminderen: ecoducten en dassentunnels bijvoorbeeld. Maar voor boombewoners was er nog niets. Het idee van de ‘boommarterbrug’ werd door Rijkswaterstaat opgepikt en er verscheen er één over de A12 bij Driebergen. Die is vanwege de verbreding onlangs echter weer verdwenen. Helaas is nooit onderzocht of hij wel door dieren gebruikt werd.

Ruim een jaar geleden werd een tweede boommarterbrug gemaakt, van een overbodig geworden portaal over de Utrechtseweg. Die verbindt het bos van Beerschoten en Beerschoterveld met dat van Vollenhoven. In opdracht van de Provincie mocht ik gaan onderzoeken of hij door eekhoorns en boommarters gebruikt zou gaan worden. Daarbij heb ik ook geprobeerd vast te stellen of die twee soorten aan beide kanten voorkomen, dus zowel in het Beerschoterveld als op Vollenhoven. In april hing ik in beide landgoederen twee ‘fotovallen’ op. Dat zijn automatische camera’s die foto’s of filmpjes maken zodra er iets in hun blikveld beweegt. Ongeveer twee meter voor die camera’s smeerde ik pindakaas en een paar geurstofjes op een tak of boom. Daardoor worden eekhoorns en boommarters aangetrokken. Af en toe verplaatste ik de camera’s naar een andere plek. In juli kon ik ook een cameraatje monteren in de houten goot van de boommarterbrug zelf. Gelukkig was het portaal toch weer in gebruik genomen, nu door een firma die er verkeerscamera’s op plaatste. Daardoor was er elektriciteit beschikbaar, zodat ik niet met accu’s hoefde te gaan slepen.

Wat kwam er zoal voor de camera’s het afgelopen half jaar in het bos? Je kunt het zo gek niet bedenken, van mensen tot muizen, van spechten tot honden. Ja, ook de honden (en katten) van de bewoners bleken graag een lik pindakaas te lusten. Op beide landgoederen werd slechts eenmaal een boommarter vastgesteld. Van Vollenhoven was nog niet bekend dat hij er voor kwam. Eekhoorns zaten overal, net als reeën, vossen, hazen en konijnen. Onlangs zat er ook een bunzing voor de camera. Marterachtigen zoals de boommarter, bunzing en hermelijn werden vroeger fel bestreden omdat ze als concurrent van de jager werden beschouwd. Gelukkig is dat nu verleden tijd en wordt de boommarter weer wat algemener in ons land. Met de hermelijn en bunzing gaat het echter niet zo goed, die worden nog steeds zeldzamer. Een aantal opnamen gemaakt op Vollenhoven heb ik samengevoegd in een filmpje op Youtube.

Hoeveel dieren er ook voor de camera’s in het bos kwamen, in de goot van de boommarterbrug bleef het rustig. Regen, vallende bladeren en bewegende schaduwen brachten de camera wel tot actie, maar nog geen dieren. Tot de zevende augustus: toen rende er om 8:33 uur een eekhoorn door de goot naar Vollenhoven! En om 16:52 uur kwam hij weer terugrennen (zie filmpje). Het leek dus wel een forens! Helaas is het bij deze ene gebeurtenis gebleven. Het type camera in de goot registreert echt elke beweging, dus er kunnen geen oversteekjes gemist zijn. Toch is dit een heel goed resultaat, zo kort na de aanleg van de brug. Zelf had ik eigenlijk nog helemaal niks verwacht. Ik was van plan geweest de eekhoorns en boommarters er naar toe te gaan lokken, met behulp van pindakaas, maar daarvoor toonden met name de boommarters te weinig interesse in de pindakaas, helaas. Uiteindelijk zullen zowel eekhoorns als boommarters de veilige oversteek wel vinden, daarvoor zijn ze nieuwsgierig genoeg. De fotovallen zijn inmiddels weggehaald, maar de camera in de goot kan nog een tijdje blijven zitten.
Lucies Column
Wat je al niet meemaakt in je achtertuin…

(September 2011) Een paar dagen geleden zagen wij hond Freddie vreemd doen met iets in de struikjes. Dichterbij gekomen bleek het een zoet water kreeft te zijn, die met zijn twee grote scharen naar die grote hond stond te dreigen. Het beest was zo groot als een fikse krab, en was zo’n 50 m. verwijderd van de dichtstbijzijnde sloot. Blijkbaar nat genoeg…. Later die dag zagen we hem nog ons terras oversteken. Heel apart..! Vandaag tijdens het aardappels rooien kwam Mart een heel jong ringslangetje tegen, zo groot als een heel grote regenworm. Prachtig, met dat gele ringetje in z’n nek en dat kleine sissende tongetje…Ook hond Bop had er weer een gevonden, een veel grotere. Doorgaans doet hij er niets mee, maar je ziet aan zijn hele gedrag dat er weer iets zit wat hij niet durft te pakken. Ondanks dat ringslangen niet gevaarlijk zijn, kunnen ze toch behoorlijk van zich af sissen, genoeg in ieder geval om je terug te doen deinzen. Zelfs Bop..!

(Oktober 2011) Tijdens het schoffelen van een achterstallig stuk moestuin viel het me al op hoeveel kikkers ik tegenkwam; die zitten natuurlijk graag in die welige onkruidgroei. Toen ik even stond uit te puffen, kwam daar ineens een ringslang van ruim een meter lengte, greep een kikker, en werkte het arme dier piepend en wel naar binnen. En dat alles zo’n 1 ½ meter bij mij vandaan…..Een beetje gechoqueerd was ik wel…